به نام خالق عشق

                            به نام هستی دهنده ی جهان      

                      به نام آنکه مرا به دست سرنوشت داد

خانه ام را بر روی آب ساخت

                                                      و عشقم را بر روی باد ساخت

فکر می کنم خدای کوچکم توئی و به تو می اندیشم و به تو فکر می کنم.

آن زمان که عشق تو در دل من آشیانه ی مهر و محبت را ساخت آن زمان سکوت تو برای شنا کردن گرم ترین و عمیق ترین پیامهای قلبت بود با خود عهد کردم که یاد تو را هرگز از صحنه ی قلبم دور نسازم و همیشه به یاد تو باشم.

تو را به زلالی اشک ها قسم

تو را به آن آلاله ها قسم

                                                                           تو را به پرواز کبوتر ها قسم

قدری آهسته تر برو نگاهی هم به پشت سرت بیندازنگاهی به چشمانم و کوله بار پر از تنهاییم بگذار تا برایت بگویم چه اندازه تنها هستم و خاصیت عشق این است ای کاش کسی دستهای سرد مرا می فشرد و مرا تا غوغای طوفانها همراهی می کرد.

مدتهاست به دنبال دلی ساده و صمیمی می گشتم تا هم چشم باشد تا ببیند و هم داروئی باشد و تسکین بخش جراحتم باشد اما آنقدر در صحرای تنهائیم دویدم تا به گلستان رسیدم که بر سر در آن نوشته بود

*دوستت دارم*

تو روزی مرا ترک خواهی کرد و خواهی برد با خود آرزوهایم را*تو مرا ترک خواهی کرد و من بر جای خواهم ماند با دنیائی از حسرت*ولی غمگین*با نگاهی منتظر*تصویری ابهامی*خوش و شیرین*تو مرا ترک خواهی کرد با آن چشمهای نازت*چشمهای معصوم و گامهای تند و خوش آهنگ از آن پس

*دگر آسمان من آبی نخاهد بود*

*از تکرار ناقص خاطرات خسته ام

*از سحر بی فایده برای رفتن و نرسیدن خسته ام

*کاش تکرار لحضه ها تکرار با تو بودن بود

*دیگر چیزی نیست مرا راضی کند

*دلم می خواهد از خود نیز رها شوم

                  *فارغ از همه دردها

فارغ از همه رنجها*

زندگی دفتری از خاطره هاست

خاطراتی شیرین

خاطراتی مغشوش

خاطراتی که ز تلخی رگ جان می گیرند

یکنفر در شب کام    یکنفر در دل خاک

یکنفر همدم خوشبختی ها

یکنفر همسفر سختی ها

ما همه همسفریم

پدر خسته راه   مادر بخت سیاه

سوگواران پسرو دختر تنها مانده

عاشقان که ز هم دور شدند

دخترانی که چو گل پژمردند

 نمي گم که رو زمين عاشق ترينم

 نميگم براي تو من بهترينم

نمي گم که ثروت دنيا رو دارم

 نميگم که قدرت خدارو دارم

 نميگم که خورشيدو برات ميارم

 نميگم ستاره تو شبات ميارم

نميگم که قصري از طلا ميسازم

نميگم پلي زلاله ها ميسازم

 نميگم با موندنم غم ديگه مرده

 نميگم خدا تورو به من سپرده

من ميگم معني عشق من توهستي

 من ميگم تنها اميد من تو هستي

 من ميگم يه قلب پاک و ساده دارم

 من ميگم فداي تو هر چي که دارم

 من ميگم غم اگه داري با تو هستم

 من ميگم تنها با عشقت زنده هستم

می دونی؟

يه اتاقی باشه گرمه گرم..روشنه روشن..

تو باشی منم باشم..

کف اتاق سنگ باشه سنگ سفيد..

تو منو بغلم کنی که نترسم..که سردم نشه..که نلرزم..

اينجوری که تو تکيه دادی به ديوار..پاهاتم دراز کردی..

منم اومدم نشستم جلوت و بهت تکيه دادم..

با پاهات محکم منو گرفتی ..دو تا دستتم دورم حلقه کردی..

بهت می گم چشماتو می بندی؟

ميگی اره بعد چشماتو می بندی ...

بهت می گم برام قصه می گی ؟ تو گوشم؟

می گی اره بعد شروع می کنی اروم اروم تو گوشم قصه گفتن..

يه عالمه قصه طولانی و بلند که هيچ وقت تموم نمی شن..

می دونی؟

می خوام رگ بزنم..رگ خودمو..مچ دست چپمو..يه حرکت سريع..

يه ضربه عميق..بلدی که؟

ولی تو که نمی دونی می خوام رگمو بزنم ..تو چشماتو بستی ..نميدونی

من تيغ رو از جيبم در ميارم..نمی بينی که سريع می برم..نمی بينی

خون فواره می زنه..رو سنگای سفيد..نمی بينی که دستم می سوزه

و لبم رو گاز می گيرم که نگم اااخ که چشماتو باز نکنی و منو نبينی..

تو داری قصه می گی..

دستمو می ذارم رو زانوم..خون مياد از دستم ميريزه

رو زانوم و از زانوم ميريزه رو سنگا..قشنگه مسير حرکتش..

حيف که چشمات بسته است و نمی تونی ببينی..

تو بغلم کردی..می بينی که سرد شدم..محکم تر بغلم ميکنی که گرم بشم..

می بينی نا منظم نفس می کشم..تو دلت ميگی آخی دوباره نفسش گرفت.

می بينی هر چی محکم تر بغلم می کنی سرد تر ميشم..

می بينی ديگه نفس نمی کشم..

چشماتو باز ميکنی می بينی من مردم..

می دونی ؟ من می ترسيدم خودمو بکشم از سرد شدن ..از تنهايی مردن..

از خون ديدن..وقتی بغلم کردی ديگه نترسيدم..

مردن خوب بود ارومه اروم...

گريه نکن ديگه..من که ديگه نيستم چشماتو بوس کنم بگم خوشگل شدياااا

بعدش تو همون جوری وسط گريه هات بخندی..

گريه نکن ديگه خب؟ دلم می شکنه..

دل روح نازکه.. نشکونش خب؟؟

نامردي اشکات و ببينه و بهت بخنده

گفتم:اگه بارون نباره چي؟ برگشتي و گفتي:اگه چشماي قشنگ تو بباره

؛ آسمون هم حتما گريش مي گيره

گفتم:يه خواهش ازت دارم وقتي که آسمون چشمام مي خواد ببارهّ،

مي شه تنهام نذاري

گفتي:به چشم.... اما حالا

امروز دارم گريه مي کنم ولي آسمون نمي باره

و تو هم اون دور ايستادي و بهم مي خندي

کسي که تورا دوست دارد ،تو دوستش نمي داري

اما کسي که تو دوستش داري و او هم تو را دوست دارد

به رسم و آئين هرگز به هم نمي رسند و اين رنج است

                                                   زندگي يعني اين

به نام دوست که درمان تنهاييم اوست

سلام سلام و باز هم سلام همگي خوش اومدين
خوب امروز روز تولد داداش واقعي منه